De loongolf zakt

Twee jaar lang was de loonparagraaf het makkelijkste deel van elk arbeidsvoorwaardengesprek: de inflatie leverde het argument en de krapte de druk. Beide nemen af, en de cijfers laten zien hoe snel. Dit rapport volgt de Nederlandse cao-lonen per maand en legt er de Europese loontracker naast.

De Nederlandse cao-lonen groeiden in 2024 met 6,6%, de top van de golf die in 2023 met 6,0% begon. In 2025 zakte de groei naar 5,0%, en de maandcijfers van 2026 tonen de verdere afdaling: 4,2% in mei en juni, 3,9% in juli.

Ter vergelijking: in 2022, voor de golf, groeiden de cao-lonen met 3,2%. Het huidige tempo nadert dat niveau van voor de inhaalslag, maar ligt er nog boven.

De Europese Centrale Bank volgt de cao-loondruk in het muntgebied met een eigen tracker, gevoed door akkoorden die 44,3% van de werknemers in negen deelnemende landen dekken, waaronder Nederland. Die tracker wijst voor 2026 op een loongroei van 2,3%, tegen 3,2% gemiddeld in 2025, en voor het eerste kwartaal van 2027 op 2,7%.

De ECB spreekt zelf van stabiliserende, normaliserende loondruk. Voor de Nederlandse lezer is de vergelijking de bevinding: de cao-groei hier, 3,9% in juli, ligt nog altijd ruim boven het tempo van het muntgebied, maar beide dalen en het gat versmalt.

De arbeidsmarktlogica erachter is dezelfde als in de rest van deze bibliotheek. De inflatiecorrectie is grotendeels ingehaald, de krapte is van haar piek en dus verliest de looneis zijn twee motoren tegelijk. Het eerdere rapport over loonkosten becijferde dat arbeid in vier jaar 26,5% duurder werd; deze reeks laat zien dat het tempo van die verduring nu halveert.

Voor werkgevers verschuift daarmee het speelveld: het onderscheid zit steeds minder in wie de hoogste structurele verhoging biedt, en steeds meer in de rest van het pakket. Dat spoort met wat het salarisonderzoek in deze bibliotheek eerder vond: het bod telt, maar zelden als enige.

• Cao-lonen zijn afgesproken lonen, geen verdiende lonen. Incidentele loongroei, promoties en bonussen vallen erbuiten; de feitelijke loonontwikkeling per persoon kan hoger of lager uitvallen.
• De ECB-tracker is een verwachtingsinstrument met gedeeltelijke dekking, 44,3% voor 2026 en 28,4% voor begin 2027, en wordt herzien als nieuwe akkoorden binnenkomen. De bank zegt zelf dat de tracker de officiele cao-loonreeks niet exact volgt.
• De twee reeksen meten verschillende dingen, Nederlandse cao-afspraken tegenover een negenlandentracker, en zijn hier naast elkaar gezet, niet op elkaar gedeeld.

• Het citeerbare cijfer. De Nederlandse cao-loongroei zakte van 6,6% in 2024 naar 3,9% in juli 2026. De ECB-tracker wijst voor de eurozone op 2,3% in 2026.
• Het inflatie-argument is uitgewerkt. Wie een verhoging vraagt of biedt met de prijzen van 2022 als argument, onderhandelt met een verlopen kaart.
• Het gat met Europa versmalt. Nederland loont nog boven het muntgebied, maar de convergentie is ingezet. Loonconcurrentie met de buurlanden wordt weer een echte vergelijking.
• Het pakket wint aan gewicht. Bij een normaliserende loongroei onderscheiden werkgevers zich vaker op uren, zekerheid en voorwaarden dan op de structurele verhoging.

De Nederlandse cijfers komen uit CBS StatLine, tabel 85663NED, cao-lonen per maand inclusief bijzondere beloningen, alle cao-sectoren, jaarmutaties per kalenderjaar en per maand tot en met juli 2026, geraadpleegd op 1 september 2026, licentie CC BY 4.0.

De eurozonecijfers komen uit het persbericht over de wage tracker dat de Europese Centrale Bank op 29 juli 2026 publiceerde: 2,3% voor 2026 op basis van akkoorden die 44,3% van de werknemers in de negen deelnemende landen dekken, 2,7% voor het eerste kwartaal van 2027 bij 28,4% dekking, en 3,2% als gemiddelde voor 2025. Reproductie van ECB-materiaal is toegestaan met bronvermelding; de cijfers zijn hier overgenomen als feiten en de tekst is herschreven. De tracker en de CBS-reeks verschillen in methode, dekking en definitie en zijn daarom niet gecombineerd tot een cijfer.